Een Application Specific Integrated Circuit, kortweg ASIC genoemd, is een IC, ontwikkeld voor een bepaalde toepassing. Dit in tegenstelling tot IC's die ontwikkeld zijn voor algemene doeleinden (7400 serie). Als voorbeeld kunnen we een chip noemen, die specifiek is ontworpen voor een mobiele telefoon. We kennen ook nog tussenvormen, de zogenaamde Application Specific Standard Products (ASSP's).

Omdat afmetingen voortdurend kleiner worden en ontwerptools de laatste jaren voortdurend verbeterd zijn, is de maximale complexiteit (en dus ook functionaliteit) voor een ASIC gegroeid van 5000 gates naar meer dan 100 miljoen gates. Moderne ASIC's bevatten vaak volledige 32-bit processoren, memory blocks (ROM, RAM, EEPROM, Flash) en andere grote 'building blocks'. Dergelijke ASIC's noemen we vaak SoC (System-on-a-Chip). Ontwerpers van digitale ASIC's gebruiken hiervoor een hardware beschrijvingstaal (HDL), zoals Verilog of VHDL, om de functionaliteit van ASIC's te beschrijven.

Field Programmable Gate Arrays (FPGA) zijn de moderne equivalent van 7400 serie logic en een ontwikkelboard (breadboard), die programmeerbare logische blokken en programmeerbare verbindingen bevatten, die het mogelijk maken om identieke FPGA's in veel verschillende toepassingen te gebruiken. Voor kleinere ontwerpen en/of kleine produktie aantallen zijn FPGA's vaak veel kosteffectiever dan een ASIC ontwerp. De non-recurring kosten van engineering (de initiele setup-kosten voor de ASIC factory) kunnen oplopen tot enkele honderdduizenden dollars.

Naast digitale ASIC's, die een groot aantal logische bewerkingen kunnen uitvoeren, kennen we ook mixed-signal ASIC's. Deze bieden naast de logische bewerkingen bovendien functionaliteit op het gebied van analoge bewerkingen. Toepassingen kunnen bijvoorbeeld worden gevonden op het gebied van AD conversie.